Hier is een fascinerende legende die al eeuwenlang bewaard is gebleven in de vallei van de Saulges-grotten in Mayenne. Het verhaal vertelt over een vrouw die van elders kwam en zichzelf Margot noemde.
Bij haar aankomst zagen de verbijsterde dorpelingen haar aan voor een zigeunerin. Ze vond een toevluchtsoord in een van de mysterieuze grotten van de vallei , waar ze een tijdlang als kluizenaar leefde. Elke dag zwierf Margot door de omliggende dorpen om te bedelen, altijd vergezeld door een zwarte kip die ze onder haar arm droeg. De angst voor de onderwereld, die vaak mysterieus en met duisternis geassocieerd wordt, in combinatie met deze vreemde gewoonte om met een zwarte kip te reizen, gaf aanleiding tot geruchten dat ze een heks zou kunnen zijn.
Op een dag verscheen de Duivel in de grot en deed Margot een aanbod. Hij vroeg haar om hem haar grot zeven dagen te lenen, in ruil voor een enorme rijkdom. Margot accepteerde het aanbod en gaf haar kip aan de Duivel om het pact te bezegelen. Terug in het dorp, verblind door haar dromen van rijkdom, schepte Margot de hele week op. De dorpelingen dachten dat ze gek of bezeten was, maar ze schonk geen aandacht aan hun blikken. Verzonken in haar opwinding merkte ze echter niet dat ze een dag te vroeg naar de grot terugkeerde . Een paar mensen volgden haar op afstand, wachtend tot ze naar buiten zou komen, maar ze verscheen nooit meer . Toen de grot werd doorzocht, was Margot spoorloos verdwenen. De dorpelingen concludeerden dat ze voorgoed door de Duivel gevangen was genomen.
Ondanks het gebrek aan nieuws over de schat, ontstond er een pelgrimstocht die jarenlang duurde: er werden offers gebracht van kippen, schapen of andere eetbare zwarte dieren in de hoop de rijkdommen te verkrijgen. De grot kreeg zo de naam Margot's Grot , hoewel er nooit een spoor van de schat is gevonden. In de "Gouden Kamer" zijn echter fragmenten te zien die op goudvlokken lijken. Voor sommigen bevestigt dit de waarheid van de legende!
